Ndue Hila u lind ne Rraboshte - Lezhe ne vitin 1960. Per vite me radhe ka qene bashkpuntor ne mediat shqipetare brenda atdheut dhe ne diaspor. Ka shkruar librat,

" E GJETA KU TA SHKRUAJ EMERIN TENDE"            .(POEZI)

"METEORE DHIMBJESH"                                           (POEZI)

"KITARISTI I KABARESE"                                           (TREGIME)

“HUMBESI I EMRIT”                                                      (ROMAN)

 Si dhe ka ne dore librin e peste me poezi.
 

NDUE HILA - 16 POEZI  
Autori – Të gjitha te drejtat e Autorit.

 1-E gjeta ku ta shkruaj emrin tend
 2-Buzeqeshje e ftohte,
3-Kerkoj nje piktor
.4-Mall mergimtari.
5-Simfonija e shiut te vjeshtes,
6-Djers dhe gjak
7-Lissus
8-Titi dhe pulbardhat
9-Vraje vetmine
10-Pasioi marre
11-Zemrimi dhe buzeqeshja

 12-Dy vendlindje me nje pishtar
13-Mal ne mal shqiponja ndalet,
14-Si vella i tyre do te jesh,
15-Prane e prane ne pa vdekesi,
16-Dy vendlindje me nje pishtar

 

     NGA LIBRI I PARE:-E GJETA KU TA SHKRUAJ EMRIN TEND.

 

 Ne breg te detit e shkrova emrin tend
Nje dallge kryeneçe e fshiu
Me tha:-Ketu nuk ka vend
E shkrova perseri
Por tjetra dallge ma prishi me shpejtesi
Drejt qiellit
Shikova kete emer me e shkrue
Dhe ai me tha:
Ketu afer s’e dua
Nje yll mu afrue
Me tha:-mendo
Nje vend te rehatshem
Per kete emer kerko
E gjeta vendin per kete emer
E shkrova ne poezi dhe ne zemer

   Qershor 1985
               

 

 Te kerkoj pune
Kete mengjez kam dale
Me buzeqeshje te ftohte
Me percjellin
EJA NESER
Ose prit,me mire
Ne telefon te marr.
E pritja nuk paska mbarim
Te presesh
Eshte njelloj si te vdesesh
Ketu ne mergim.

                                 20 prill 1997

 

    KERKOJ NJE PIKTOR

 

Tani po!
Ta kisha nje piktor
Per te me bere portretin
Jo per bukuri
Por t’me thoshte te verteten
A dukem une me veten
Kur do te ishte kohe me e mire
Ne oren nje te nates
E ne pese te mengjezit
Kur vij dhe nisem per pune.

                    1999

 MARRE NGA LIBRI  I DYTE: METAOR DHIMBJESH.

 

Kur shoh detin tue shkumbue
E ne breg, dallget ngrihen peshe
Kur i shoh, bregut tue shkue
zemra ime ne vaj eshte.

 

Ku ne mal,kullot bagetia
Atje, bien kumbone e zile
E ne livadh luajne femija
Rrafsh ne toke bie zemra ime.

Nuk degjoj gurgullimen e kronit
E nuk shoh vjollcen ne fillim te prillit
Nuk shijoj lulen e ftonit
E s'degjoj ma kengen e bilbilit

Me merr malli me e perkedhele
Ate toke qe ka ngele djerre e shkreta
qe shiu dhe vesa bukur a kane lageshtite
se po te punohej me duart e hekurta
njomishte te reja prap kishte me çile.

Dua te rri ne mal te Kastriotit
te pershendetem me Velen
E malet perreth se kunore
te shijoj te ftohtin e dimnit idhnak
Qe duken se krushq e dasmore
qe shkojne te merrin nuse me kuaj e duvak

Lodhi ti pra zemra ime
E me vaj pershkruaj ate breng
A do te vije ajo dite e bukur
Qe une prape te pushjoj ne ate vend.

 

 Dua te shoh parmenden e qeve
E me ta shpirtin ta levroj
I mallengjyer shikoj tufen e reve
Qe Veriu drejt Jugut e leshoi.

Dua te ruaj ne mal bagetine
E te shetis ne bjeshke e vrri
Te shkoj ne oborr te shtepise sime
E ne preher te nanelokes prap te rri

Ka per te thene dikur nje vashe
Kam pase njohe dy sy te zi
Me mallengjim do t'i thone malet:
Ne, ja rriten ata te dy.

Ai diell Vele porsi ari
Plot me bore mbi vetull vu
Ma shkriu loti dhimbja e malli
Ty vendlinje tue kujtue.

 

 

 

     SINFONI E SHIUT TE VJESHTES

Nje zog i plagosur ra mbi shtroja gjethesh
E mbushi gjithe pyllin e kopshtijet me vaj
Me duket se tashti dhe shpirti i vjeshtes
po vdes nga vetetimat e gjata dhe shirat e saj

Me duket se po me ndryshket,plori i fjalve
e nuk kane per te pyetur me per yjet
Me duket se te vdekurit nuk jane me si te paret
por jane nje ere me e forte se kujtimet.

Ashtu si bie ne perjetesi
e buta,e mira,e zjarrta e dinamikja
nga nje shije e keqe
qe me te u mat vete jeta
Largohet se bashku me vjeshten
nje lis shekullor se bashku me kujtimet e veta.

E shume here cdo gje matet ne gjithesi
Por vjeshta tregon se gjethet jane
zbuloje e saj
Ne lavjersin e ajrit vjeshtak
Terbimi i shiut nuk harron sinfonine e tij.

 

        DJERSE DHE GJAK

Shume shpejt kazani me djerse dhe gjak vlon
I shtyre me dashje nga kryemagjistrica
me ato avuj gjak dhe djerse,shtohen Adriatik dhe JON
E mbi ato lule keto avuj kthehen ne ngrica.

Makbeth Kermali shpirte kazem e plot agrepa
ferkon duart nga ethet e pushtetit
zjarri perfshin fshatra e qytete
e qylima me gjak i shtrohen prape Makbethit.

Po te zbardhet e zeza e bardha nxin si nata
Kudo ngrihen gjeneral pa tanke e rraketa
Kjo makaber Makbethjane kthehet ne fantazem
E prape me krim nis lufta per pushtete.

 

Iken shume dimra dhe shume pranvera
E perseri nis lufta e kesaj magjije sterre
Don Kishoter e Kermale kane frike nga fundi
E si korbat ne kufoma,mbi shpirtera kthetrat,
duan ti kene.

 

 

 

               LISSUS

 

 Kur dal rrugeve te ketij qyteti
Nga leshtesija “LISSUS”me buçet nje za
Qe eshte me e forte se zhurma e nje termeti
Ky emer kaq i bukur dhe siper tij nje kala

 

 Mbeshtes koken i lodhur mbi keto mure
E trupin e leshoj te pushoje mbi keto lashtesi
Si ne enderr mbi çdo gure,
Shikoj te dalin njerez te gjalle
E nga çdo e çare guri te dali nga nje njeri

 
Ja, njeri me krenare dhe heshte
Ja, tjetri qe tere jeten pjeku buken
Ja, ai qe mprehu shpaten ne farke
Ja,ai qe me kalldrem i shtroj keto rruge

 

 Ne shekuj ky emer nuk u shua
Te kthyer ne legjend historija e ka mbeshtjelle
Te paret shume lart muret e ketij qyteti i ngriten
E une koken midis tyre,dikur kam per te vene

 

                             LIBRI I RI QE DO TE BOTOHET SHUME SHPEJT

 

                 TITI  DHE PULBURDHA

 

 Vrapon pas tyre me kembet e vockela
E gjurmet ju duken ne rere
Pulbardhat te sillen si engjuj mbi krye
E ti pas tyre nuk pushon duke rene

 

 Duke vrapuar asnje nuk e kap
 i merzitur shrihesh permbys mbi rere
Pas pak ngrihesh perseri me vrap
Se shpirti i jot pas tyre eshte i dhene

 

 Gu-gu-gu-gu rreth teje sillen me dashuri
Ne mes tyre krahet perplas, ti duke qeshur
Zemra jote kerkon ti kapi perseri
E te lumtur se bashku luani te etur

 

 Drejt ujit te kalter fluturuan
Krahet dhe sqepin i zhysin ne thellesi
Ata e kuptuan,se ti pas tyre nuk mund te ikje
 siper teje krahet tere uje i shkunden me dashuri

 

 Ne kete çaste shpirti yt
Si pulbardhe ka deshire te jete
Te fluturoje te zhytet
Ne mes te liqenit ne kaltersi
Por ti rritu i shendetshem dhe plot gezim
Si pellumba dhe pulbardha,
Zemra jote do te jete gjithnje

 

 Asnje nga moshataret e tu
Nuk ju perzie ne kete loje
Vetem se u shikonin me zili
Kur ti i lodhur,me kembete ne uje bregut kaloje
Pulbardhat si engjuj te silleshin mbi krye.

 
                                        STONY  GREEK. MICHIGAN  23 -QERSHOR-2002

 

 

 

 

                POEZI  KUSHTUAR    GENTIAN ZEF MARKU

                                                      Jam i gjalle e jam ne jete
                                                      Jam ne drite te vertet
                                                                         -Naim Frasheri-.
 MAL NE MAL SHQIPONJA NDALET

 

 Ne muajn nentor njezet e pese
Lajmi i zi prap mbuloj Arberine
Ne te zeza te gjithe jane veshe
Nenat dhe motrat ne gjithe Shqiperine

 

 Mal ne mal shqiponja ndalet
Permbi Vele i hedh deti valet
Pema thahet,çahet guri
Gjysem shtize prap bie flamuri

 

 Skenderbeu e shaloj atin
E ne Rinas e ndaloj vrullin
Lotet i shkojne si rreke shiut
Kur mbi trup te Gentit ai hedh flamurin

 

 Gjithe vargmalet me nje za
Mbi Zadrim sot vaj jane tuj ba
Ore e zana mbi arkivol kane ra
Tuj u fal me kete trim dhe vella

 

Ç’eshte kjo dhimbje,peshe e rende
Sa e gjith bota dhe me shume
Gjithmone trimat vdesin ne kembe
Tuj f’shi nga dheu murtajen dhune

 

Nje grusht dhe nga toka nane
Te gjithe njom e kem me lot
Puth e kena na me buze
E mbi varr po ta l’shojme sot

 

 Amaneti jot i fundit
Qe tuj buzeqesh prinderve ua le
Ne vend ta quen me zemren cop
Qe t’pushosh i qete n’Piraj n’atdhe

 

 Vajtojne kreshta dhe Kastiroati
Nane Terezja po derdh lot
Ne zemren tende ishte vetem zoti
Qe kurr nuk e quajte besim te kote

 

 Sa te jete jete jeta nuk harosh
Ne asnje cep te globit mbare
Toka Shqipe te ushqeu me gji
N’Amerik u bere legjendare.

 
   SI VELLA I TYRE DO TE JESH

 

Çfare kan malet,pse mbajne zi?
Syte e naneve pse lotojne?
Pse bilbilat e kane ndalu kengen?
Edhe zogjte,valle pse nuk cicerojne?

 

 Lajmi vjen si nje termet
Nga mergata ne atdhe
Se nje luan,n’lufte paska mbet
Tuj prit vdekjen si me le.

 

Ne kete lufte ishte ne balle
Me gjithe shok’t nga kontinentet
Tu’e dite se ndoshta vdekja kishte me i ardhe,
Kurr nuk kthehet,kurre nuk trembet.
 
Ka merzitje,ka hidhrim
Kur nje lule k’putet akoma pa çile
Lotet nuk rrjedhin kur bie nje trim
Se flamurin e paqes mbi supe e kishte hedh.

 

 Shume me te prit sot paskan dale
Sikur t’kishin,vella,shok,mik dhe djale
Pret Arberia djalin e vet
Qe ja lartesoj kete emer te vertete

 

 Rrin avioni ne ajri
S’dom me u ul ne token nane
Ne gji don ta mbaje edhe pak kete hero te ri
Qe ne dy kantinentet u be me name.

 

 Me avion edhe here tjera kishte ardhe
Por tuj qesh dhe mjafte krenar
Lavdi trimerije me vete kishte pru
Sa eshte ul,ka puthe token me shume madhe
Qe dashurine per te,nga prinderit e kishte trashigu

 

 E kjo toke atij, sot po i falet
Si ndal lotet pale mbi pale
At Gjergj Fishta lotet nuk i teren
Kur prane Gentit vendos kryqin e nderit.

 

 Dy flamuj mbi te i kane vene
Si dy motra shqiponjat rrine
Lotet kurr nuk u pushojne
Tuj shpalos per te trimerine

 

 Ato prap lotet i fshijne
Koken ngrejne ta puthin ballin
T,ltesojne dhimbjet ti fshijne plaget
E me ty nuk e shuajne mallin

 

Renkon toka,renkon rende
Dielli u shu,qielli u ndez flak
Kur avioni i hapi dyert
Me te prit shqipja i hapi krahet.

 

 Prin flamuri gjysem shtize
E pas tij Genti,serioz tuj buzeqeshe
Nder i dha kombit Shqiptare
N’zemrat e Amerikanve si djal dhe vella ke me mbet.

                                                                      Dhjetor –2004

 

             
                       POEZI KUSHTUAR VELLEZERVE BYTIQI.

 

 PRANE E PRANE NE PAVDEKSI-

 

Lajme i zi , ky lajm kobtor
Trandit ka gjithkun Arberine .
Nga Kosova ne Poqsor ,
Ne bark te nenes tronditi femine.

 

 Shqiptarija ne gjithe boten .
Gjysem shtize  flamurin ka vene .
Adem Jasharit permbi mjekerr .
Lotet si shiu jane  duke  i rene

 

 Azem Galica u shkon prane
Permbi plage ua puthka ballin
Keto shqiponja ne lule te rinise,
krah ju ben Adem Jasharit

 

Prane e prane ne pa vdeksi
Lidh me pranga ju kane avite
Tre dragoj porsi tri male
Gjaku e tyre do leshoj drite

 
Jane mbledh malet per ti pare
Kujtoj bisha se i ka vrare
Por nuk jane vrare as nuk do te vriten
Ne  zemer te Kosoves nane,
Kto male do te rriten.

 

 

                        

 DY VENDLINDJE ME NJE PISHTAR

 

 E pergjakur kosova nen thundren tiraniane
Ndezur flake e zjarr ne çdo skaj
Ne gjunje ju moret,bekimin asaj nane
U beri me flatra,trima si dragoj

 

 Lule te rritura ne gjirin e demokracise
Vuajtja dhe mjerimi mbi supe kurr nuk u ra
Kur shqiponjen e shikuat te lare ne gjak
Vetetimat e zemrave tuaja,qiellin e kane çare.

 

 Dy vendlindje me nje pishtare
Ne zemrat tuaja ishin rrite
Gjithe vargmalet rradhe e rradhe
Me oiiiiiiiiiii vdekjen tuaj e kane prit.

 

 Ne pabesi kur keni ra
Ne duart te gjakosura te hasmit shkja
Krah per krah jeni shtrengu
Edhe ne vdekje bashke me shku

 

 Mjere  per token qe u mban ne gji
Lum per nanen qe u ka rrit
Neper shekuj  brez mbas brezi
Gjaku i juaj do te behet drite

 

 Ne Amerik kur keni ardhe
Mbulue ne flamurin kuq e zi
Me nderime u kane prit
Pese minuta kane mbajte zi.

 

     VRAJE VETMINE.

 

 Kur une te mos jeme me
Ne te zeza mos u vish
Terri i nates me mjafton
Lot per mua mos lesho
Se as shiu i veres nuk me freskon
Qiri per mua mos ndez
Se yjet me ndriçojne
Kur te mos jem me
Çdo mengjez keput nga nje trandafil
Aty do te gjesh amanetin tim
Per festa merr goten time
E me buzet e mija pi
Karrigen time te lutem,te mos e zeri askush
Aty ulur do te jem une
Priti kur te kthehen dallendyshet
Era pranverore te mos lekunde
Vraje pa frike vetmine
Se me dhimbjen tende
Do te ringjallen  une
                               une .
                                 une.
 

 

 

                                      
   PASIONI I MARRE
 
Me rrembeu pasioni i marre
Ta shtrije doren larg tek ti
Ta thyej gjumin qe me ka marre
Te shoh çenderr shikon ti
 
Te sorrollatem si ne lendine
Te marre me vete ndonje petale
Si dikur ne moshe te rinise
Ti bie me gure,prap, xhamit ne dritare

 

 
ZEMERIMI DHE BUZEQESHJA

 

 Ne keto dite festash gotat ktheji me fund
Pi,pi dhe vetem pi e pa deshire bertit si i marre
Mos mendo per askend ne kete bote te felliqur
Bindu se kthimi i dhimbjes
Drite nuk leshon mbi asnje varr.

Veç forca e perendise naten tradhetare
                                     Mundet ta ktheje ne dite
Kur dallget e pameshirshme te oqeanit
                                         Trazohen nga stuhite kudo
Se rreze drite do te leshoje nje shprese,sado pak ne jete
Pi dhe vetem pi,e ne paq kohe per te vdekur edhe loto

 
Se semundja e keqe drejt sherimit do te beje nje hap
At'here kthej duart nga shpresa , jeta dhe drejtesija
Nje strehe per koken tende ne kete mergim te mallkuar
                                                                                 kerko
Zemrimi dhe buzeqeshja, kembe kryq ne nje vend
                                                                 te shpirtit rrine te dyja.