Botime:
"Bukuri Tredimensionale", poezi (2003)
"Kjo është Amerika", tregime (2003)
"Bacellinj-të", biografi

Pjesë nga krijimtaria:

Disa Poezi nga A. Bacelli

Nëse një ditë...

Nëse një ditë
Ti do të jesh duke qarë...
Më thirr mua
Që të jem me ty.
Unë
Nuk të premtoj të bëj të qeshësh,
Por ne
Mund të qajmë të dy.

Nëse një ditë
Ti dëshiron të shkosh larg
E unë të mos të shoh dot me sy,
Mos nguro të më thërrasësh.
Unë
Nuk të premtoj të ndal...
Por më beso,
mund të vij me ty.

Nëse një ditë
Ti nuk dëshiron të dëgjosh askënd...
Thirrëm.
Unë të premtoj të jem aty
Dhe të jem
Pa asnjë fjalë
Njësoj
Sikur ti të ishe vetëm
E jo ne të dy.

Por nëse
Një ditë më thërret...
Dhe nga unë nuk merr përgjigje...
Eja ti
Shpejt të më shohësh në sy,
Ndoshta unë
Kam nevoje për ty.

Përkthim, New York 11 Tetor 2003

LIVE ON - DEAR UNCLE - LIVE ON!

The journey was long with sorrowing days
Raging waters, battering waves.
Soon I'll set foot on the sandy shore
This tiny Island so distant from the land
You adore!

At your final resting place I knelt
Saddened heart and tearful eyes, I felt
A longing to speak to you...
Though you're no longer in view.

Upon this site which seems so cold
I reflect the warmth of your inner soul.
Though far away for many a year
Your Albanian Heritage remained so near.

With strength I no longer cry.
For your spirit remains alive
In the vision of Mark, your son,
Flesh of flesh you now are one.

Live on - Dear Uncle - live on!

Hobart, Australi, May 2002

Isa dhe Lordi Gray

Ismail Qemali para Lordit Gray
Qendronte i ngrysur dhe pike e vrere
Kur i madhi Isë, vuri ne tavoline
Tere Shqiperine brenda ne revolver.

-Ju,- tha Lordi - hani vetem buke misri
dhe grurin tone te mire ju se njihni!
Isa:"Hame miser por jemi si lisi
Ju lutem,ca nga gruri juaj me sillni."

-Zoti Lord,hani grure dhe si gruri jeni...
-pasi tha keshtu,ne mangall hodhi grurin,
gruri sakaq u shkrumbos dhe tymi mbuloi
Lordin,tavolinen,tavanin dhe murin.

Pastaj nga xhepi nxorri misrin shqiptar
ne zjarrin e mangallit hodhi me kujdes,
askund nuk u pa tym por plasje dhe zjarr;
kokoshkat si fishekzjarre u ndeze.

- Nese thoni 'pop corn' keni thene shqiptare.
Si tu quaj juve,ju lutem me thoni?
Lordi pa grurin si ushtare te vrare...
Dhe kokoshkat shqipe si mbreter froni.

Shënim: Kete histori ma tregonte shpesh dhe me shume deshire babai im, Adem Bacelli. Atij i shendrisnin syte nga kenaqesia teksa me fliste me pasion per kete histori sikur te kishte qene vete prezent ne Londer me Isa Boletinin dhe Ismail Qemalin.

KESHILLA

Kush veshët mbyll
Kur i varferi thërret,
Do ngelet gojë hapur
Në nevojën e vet.

Nëse përfiton thesare
Me gjuhën gënjeshtare
Jeta jote do të quhet
Një kotësi kalimtare.

Më mire në qoshen
E çatisë vehten ngece
Se i varur në krahët
E një grua grindavece.

Nëse plas një sherr...
Fashite zemrimin !
Një dhuratë e fshehtë
Përze hidhërimin.

A do që gjithmone ti
Të mos kesh fatkeqësi?
Kontrollo gjuhën tënde
Dhe do të jetosh bukuri.

New York, 1999

Si vjen Dashuria

Në portën e ndjenjava ran' për herë të parë,
disa trokitje që n' zëmrën time hodhen farë;
- Dashuria! - thirra dhe hapa porten i gëzuarë,
i gatshëm për t'ju hedhur n' qafë e përqafuarë...

Flladëmbelën nxitova ta pyes, kush ishte ta dija!
Ajo më tha:"Ti pret dashurinë por jam e bija..."

Trokitjet ranë disa herë nga miqesia...
gjithënjë i zhgënjyerë,pse s'vinte dashuria?!
I zemeruarë,ne portë vara "S'kam pritje."
Kaloi kohë dhe nuk u dëgjuanë trokitje.

Nje ditë, një frymë e ëmbel plot me lumturi
erdhi pa trokitur dhe i tha shpirtit: "Psherëti!"
Un' i hutuarë nga ëmbelsia e pa pritur,
pyeta:"kush je ti që më vjen kështu pa trokitur?!"

Ajo më pushtoi të tërin dhe s'më la ta shihja,
hapi gojën e më tha:"S'më njeh? Jam Dashuria."

Korçë,1968

Një çast

Në fëshfërimën e erës,
Ndjeva përqafimin tënd o Zot.

Si zëri i një të dashuri,
Unë dëgjova të më flasësh sot.

Duke u parë në pasqyrë,
Buzëqeshjen tënde po vë.

Për një cast unë e kuptova,
Ti o Zoti im dhe unë jemi një.

New York, 1997, perkthim nga "One Moment" i Elaine Meyer

Një...

Një këngë mund të shdritë si një yll,
Një lule mund të kundërmojë erën,
Një pemë mund të filloi një pyll,
Një zog mund të lajmerojë Pranverën.

Një buzëqeshje fillon një shoqëri,
Një shtërngim duarsh ngre një shpirt,
Një yll mund të udhëheqë një anije në det,
Një fjalë mund të formojë një flirt.

Një votë mund të ndryshojë një komb,
Një rreze drite driçon gëzimin.
Një qiri shpërndan errësirën,
Një e qeshur do të përzejë trishtimin.

Një hap bën të filloi udhëtimi jonë,
Një fjalë bën të filloi ç'do lutje,
Një shpresë do të ngrejë shpirtin tonë,
Një prekje e këndëshme na ngren tutje...

Një zë mund të flasë me urtësi,
Një zemër mund të njohë ç'është e vërtetë.
Një jetë mund të bëjë bukuri,
Një gjë që varet nga ju vetë !

New York, 1998, Perkthim nga anglishtja. Poet anonim

Mosha e Gruas

Një 20 vjeçare është si Afrika,
gjysëm e eksploruarë,
ku të gjithë e lakmojnë
por dridhen nga frika.

Një 30 vjecare është si India;
te pushtohet eshtë e dëshiruarë!
Eshtë misterioze dhe luksoze,
shumë e etur për tu shijuarë.

Një 40 vjecare është si Amerika;
teknikisht perfekte,
nga jashtë shumë e bukur,
po hyre brënda s'vjen kurrë në vete.

Një 50 vjeçare është si Europa;
e gjitha e shfrytëzuarë,
e shijon kush është i vonuarë,
kush nga jeta është i harruarë.

Një 60 vjecare është si Siberia,
Moçal, baltë ose shkëmb e gurë.
Ligjin e bën e bën gomari e dhija,
veç kush rron atje s'largohet kurrë.

Prozë

Zemëra-tat

Tregim

Një herë e një kohë një Plak i Mënçur Shqiptar u bëri një pyetje të pazakontë disa dishepujve; ai ju tha atyre se, a e dinin ata pse bërtasin njerzit kur zemërohen? Dishepujt u vunë në mendime dhe dhanë disa përgjigje të cilat po i radhitim më poshtë, si dhe sqarimin e Plakut të Mënçur për këtë problem.

I pari dishepull tha se, "ne bërtasim sepse humbasim qetësine. Të bërtasësh do të thotë të humbasësh durimin për ti sqaruarë gjërat dhe njëkohësisht zemërimi shprehet gjithëmonë me fjalë të ashpëra që fliten me zë të lartë."
Plaku ndëryri qetësisht dhe sqaroi se, "zakonisht ne jemi kaq afër me atë që zemërohemi sa nuk është nevoja të bërtasim. Këtë gjë dua të më sqaroni ju lutem. Pse bërtasim pasi tjetrin e kemi tek hunda jonë? Ai shumë mirë dëgjon edhe pa i bërtitur. Pse? Nuk është vetëm humbja e durimit dhe qetsisë."
"Mirë, - ndërhyn një tjetër dishepull, - ne bërtsaim fortë pasi tjetri të dëgjojë më mirë pamvarsisht nëse jemi shumë afër apo larg. Njëkohësisht ne bërtasim edhe për arësyen se mëndja jonë është turbulluarë nga zemërimi..." Në këtë pikë, mendimtari përsëri nuk u pajtua plotësisht dhe e pyeti, "A nuk do të ishte më mirë me fol ngadalë sepse kur flet fort dhe shpejt fjalët nuk dalin me tingullin e tyre dhe nganjëherë marrin kuptim tjetër për tjetër? Pse të mos flitet me zë të ulët xhanëm?!
Këtu ka diçka që ka ndryshuarë shumë ne brendinë tonë dhe, është pikërisht ky ndryshim që sjell zemërimin dhe zërin e lartë kërcënues. Këtë gjë kërkoj nga ju ta kuptoni dhe nëse mundeni të ma shpejgoni."

Kjo bisedë vazhdoi gjatë dhe asnjera nga përgjigjet e dishepujve nuk e bindi Plakun e MËNÇUR, më në fund ai ju drejtua atyre, "dëgjoni djemtë e mij, unë dua t'jua them juve të vërtetën rreth këtij fenomeni të shëmtuarë që më mirë se çdo kush tjetër ne botë, duhet ta kuptojmë ne shqiptarët për shkak të gjuhes sonë të bukur që është me të vërtetë gjuha nënë dhe Gjuha e Zotit në tokë, dhe ju, pastaj duhet t'jua thoni popujve të tjerë që ta dinë mirë të gjithë se ç'do fenomen shpirtëror shpejgohet vetëm me gjuhën tonë shqipe dhe si shembull unë sot po ju shpejgoj pse ne zemërohemi dhe si pasojë bërtasim.

Plaku pushoi një çast, mori frymë thellë dhe pasi psherëtu lehtë vazhdoi me zërin e tij të qetë, të butë, të shtruarë dhe shumë të qartë; "Unë mendoj se këtu fshihet një sekret i madh i jetës sonë të cilin unë e kam zbuluarë duke i qëndruarë shumë afër këtij sekreti për vite me radhë dhe, mendoj se kjo që do t'ju them është përgjigja e saktë. Shkurt, përgjigja ime është; njerëzit bërtasin kur ngrinden sepse janë të zemëruare, por që të kuptoni zemërimin duhet të dini se çdo të thotë ZEMËR-ATË. Kjo fjalë është fare e qartë në gjuhën tone dhe që është e përbërë nga dy fjalë; zemër dhe atë. Fjalën zemër ne sot e dimë të gjithë se çka do me thënë ndërsa fjalën tjetër "atë" duhet ta kërkojmë në origjinën e saj dhe jo ti marrim kuptimin e sotëm dhe ta ngaterrojmë me fjalën si përemër dëftor. Unë kam mësuarë se fjala e sotme "lartë" është deformim i fjalës së vjetër shqipe "atá" po ashtu "atá' tregon largësi; (atë botë, etje) dhe kjo është e vërtetë pasi zemërat e atyre që janë zemëruarë, janë larguarë shumë nga njëra tjetra, janë larguarë aq larg sa ato e kanë shumë të veshtirë ta dëgjojnë njëra tjetrën." Plaku psherëtiu përsëri dhe vazhdoi ligjërimin, "Kështu që për të dëgjuarë në nje largësi pa tjetër duhet të bërtitet fort që zëri i lartë të mbulojë këtë distancë...Sa më i fortë të jetë zemërimi aq më larg janë zemërat dhe aq më fortë nevojitet të bërtitet për tu dëgjuarë. Ky është një ligj fizike por edhe një ligj metafizike njëkohesisht. Vetëm aty materja dhe antimaterja kanë të njëjtin ligj veprimi sot për sot të pakapshëm, (për arësyen e thjeshtë që antimaterja vepron shumë shpejt, në të qindmijtat e sekondes dhe pastaj vdes),...që duhen të studihohen më shumë kujdes nga shkencat e sotëme pasi mund të nxirren konkluzione kaq të habitëshme dhe njëkohesisht magjike që do ta ndryshonin shume jetën tonë në tokë."